زنده در یاد
نكوداشت بزرگان هنر و ادب ايران زمين با نگاهي ويژه به جايگاه رفيع استاد شجريان
زنده در یاد
خانه | آرشيو | ايميل


من بنام کمترین بنده هنر و هنرمندان ، برگ سبزی را ارمغان تو ساختیم وبا دلی سوخته آنچه میدانستیم و میتوانستیم به پای تو ریختیم تو هم بیا و به گفته روانشاد حافظ شیرازی که میفرماید:«تو خود حجاب خودی حافظ از میان برخیز » از خود برون شو و باگوش خداوندی به زمزم این درددل گوش کن چون با چنان گوشی از آوای خروس سحرگاهی هم پیام خدا را می شنوی که میفرماید:«سحرها با یاد خدا بیدار باش چون کاروان نیکبختی همیشه سحر بار میکند» اگر همه با هم چنین باشیم بی پرده می بینیم که چراگفته اند:

آسمان رشک برد بهر زمینی که درو

دو نفر یک دو نفس بهر خدا بنشینند


×××××××××××××××××

خاك پاي مردم ايران زمين
محمدرضا شجريان

امکانات و ابزارها



نوشته هاي پيشين
لينکدوني
لينکهاي روزانه
طبقه بندي موضوعي
پشتيباني

قالب اين وبلاگ با استفاده از قالبساز آنلاين طراحي شده است.

Powered by
Blogfa.com
Online Template Builder
يادي از گذشته ها با آذرستون

 يادي از گذشته ها با

   آذرستون

 

 

 

 

 

 

آواز دشتستانی
شعر: غزل منسوب به مولوی، دوبیتیها از باباطاهر
آلبوم: آذرستون

آواز:استاد شجریان

نی:استاد موسوی

 
 
_+(-)
 
 
ما در ره عشق تو اسیران بلاییم
 
 
ما در ره عشق تو اسیران بلاییم
 
 
 
کس نیست چنین عاشق بیچاره که ماییم
 
_+(-)
 
 
بر ما نظری کن که در این شهر غریبیم
 
 
 
بر ما کرمی کن که در این شهر گداییم
 
_+(-)
 
 
زهدی نه نه
 
 
زهدی نه که در کنج مناجات نشینیم
 
 
 
وجدی نه،نه، که در گرد خرابات برآییم
 
_+(-)
 
 
نه اهل صلاحیم
 
 
نه اهل صلاحیم و نه مستان خرابیم
 
 
 
اینجا نه
 
 
اینجا نه و آنجا نه، چه گوییم و کجاییم
 
_+(-)
 
 
حلاج‌وشانیم که از دار نترسیم
 
 
حلاج‌وشانیم که از دار نترسیم
 
 
 
مجنون‌صفتانیم که در عشق، خداییم
 
_+(-)
 
 
ترسیدن ما چونکه هم از بیم بلا بود
 
 
 
اکنون، ز چه ترسیم که در عین بلاییم
 
_+(-)
 
 
ما را به تو سرّیست که کس محرم آن نیست
 
 
 
گر سر برود سرّ تو با کس نگشاییم
 
_+(-)
 
 
ما را، نه غم دوزخ و، نه حرص بهشت است
 
 
ما را، نه غم دوزخ و، نه حرص بهشت است
 
 
 
بردار ز رخ پرده که مشتاق لقاییم
 
_+(-)
 
 
گلستون
 
 
گلستون جای تو ای نازنینُم
 
 
 
مو در گُلخَن، به خاکستر نشینُم
 
چه در گلشن، چه در گلخن چه صحرا
 
 
 
چو دیده واکِرُم جز تو نوینُم
 
_+(-)
 
 
ز عشقت آتشی در بوته دیرُم
 
 
 
در اون آتش دل و جان سوته دیرُم
 
ز عشقت آتشی در بوته دیرُم
 
 
 
در اون آتش دل و جان سوته دیرُم
 
سگِت گر پا نِهَه بر چشمُم ای دوست
 
 
 
به مژگون خاک راهِش روته دیرُم
 
_+(-)
 
 
هزاران غم به دل اندوته دیرُم
 
 
هزاران غم به دل اندوته دیرُم
 
 
 
به سینه آتشی افروته دیرُم
 
به یک آه سحرگاه از دل تنگ
 
 
 
هزاران مدعی را سوته دیرُم
 
 
سوته دیرُم
 
_+(-)
 
 
غم عالم همه کِردی ببارُم
 
 
غم عالم همه کِردی ببارُم
 
 
 
مگه مو
 
 
مگه مو، لوک مست سرقِطارم
 
مهارُم کِردی و دادی به ناکس
 
 
 
فزودی هر زمان باری به بارُم
 
 
فزودی هر زمان باری به بارُم
 
_+(-)
 
 
به آهی گنبد خضرا بسوجُم
 
 
 
فلک را جمله سر تا پا بسوجُم
 
بسوجُم ار نه کارُم را بساجی
 
 
 
چه فرمایی بساجی یا بسوجُم
 
 
چه فرمایی بساجی یا بسوجُم
 
_+(-)
 
 
به دل درد غمت باقی هنوزُم
 
 
 
کسی واقف نَبو از درد و سوزُم
 
نَبو یک بلبل سوته به گلشن
 
 
 
به سوز مو نَبو کافر به روزُم
 
_+(-)
 
 
فلک کی بشنُوِه آه و فغونُم
 
 
 
به هر گردش زنه آتش به جونُم
 
یک عمری بُگذرونُم با غم و درد
 
 
یک عمری بُگذرونُم با غم و درد
 
 
 
به کام دل نگرده آسمونم
 
_+(-)
 
 
بی ته گلشن چو زندونه به چشمُم
 
 
بی ته گلشن چو زندونه به چشمُم
 
 
 
گلستون، آذرستونه به چشمُم
 
بی ته آرام و عمر و زندگانی
 
 
 
همه خواب پریشونه به چشمُم
 
_+(-)
 
 
خوش آن ساعت که دیدار ته وینُم
 
 
 
کمند عنبرین تار ته وینُم
 
نوینه خرمی هرگز دل مو
 
 
 
مگر آن دم که رخسار ته وینُم
 
 
مگر آن دم که رخسار ته وینُم
 
_+(-)
 
 
مو که افسرده حالُم چون ننالُم
 
 
 
شکسته پر و بالُم چون ننالُم
 
مو که افسرده حالُم چون ننالُم
 
 
 
شکسته پر و بالُم چون ننالُم
 
همه گویند فُلانی ناله کم کن
 
 
 
تو آیی در خیالُم، چون ننالُم
 
 
چون ننالُم
 
 
تو آیی در خیالُم، چون ننالُم
 دانلودآذرستون
 
چون ننالُم
 
 Download Now
 

[ ]
+

قالب اين وبلاگ با استفاده از قالب ساز آنلاين طراحي شده است
©2008 All rights reserved.

Build Your Own Template!
  • کد نمایش افراد آنلاین
  •